بلاهاى بزرگ ) به ذاكران اصابت مىكند . بلكه از اين فراتر ، از آن حضرت نقل شده كه مىفرمايد : « ما من طير يصاد إلّا به ترك التّسبيح و ما من مال يصاب إلّا به ترك الزّكاة ؛ هيچ پرنده‌اى صيد نمىشود مگر اينكه در آن روز ذكر خدا را ترك گفته و هيچ مالى ضايع نمىشود مگر اينكه زكات آن را نداده باشند » . « 1 » كوتاه سخن اينكه آيات و روايات دربارهء ذكر خدا و اهمّيّت و آثار آن در زندگى مادى و معنوى و در دنيا و آخرت بسيار است . آنچه در بالا آمد گوشه‌اى از آن بود . اين گفتار را با سخنى از امام صادق عليه السّلام كه در ادامهء حديث نامحدود بودن ذكر بيان فرموده پايان مىدهيم . مىفرمايد : « كان أبي كثير الذّكر لقد كنت أمشى معه و أنّه ليذكر اللّه و آكل معه الطّعام و إنّه ليذكر اللّه و لقد كان يحدّث القوم و ما يشغله ذلك عن ذكر اللّه . . . ؛ پدرم بسيار ذكر خدا مىگفت . هنگامى كه با او راه مىرفتم زبانش به ذكر خدا مشغول بود و هنگامى كه با او غذا مىخوردم ذكر خدا مىگفت و سخن گفتن با مردم او را از ذكر خدا غافل نمىكرد » . « 2 » * * *

--> ( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 6 ، ص 15 ، كتاب الزكاة ، باب تحريم منع الزكاة ، ح 20 . ( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 499 .